Seyyid Mehmed Es’ad Efendi

Seyyid Mahmud Efendi’nin oğlu olarak İstanbul’da doğmuş olan Seyyid Mehmed Es’ad Efendi, medrese tahsîli görmüş ve bu esnâda Mehmed Es‘ad Yesârî’den ta’lik meşkederek icâzet almıştır. Daha sonra oğlu Yesârîzâde Mustafa İzzet Efendi’den de uzun müddet istifâde ederek, onun da icâzetine nâ’il olmuştur. Eğitimini tekmîl eyledikten sonra müderris olup uzun müddet tedrîs-i ilimle meşgul olmuş, müddetini doldurduktan sonra da kuzât zümresine katılmıştır. Anadolu’nun muhtelif beldelerinde görev yaptıktan sonra, taşrada iken vefât etmiştir. Hat ü Hattâtânda H. 1251/M. 1835-1836’da vefât ettiği menkûl ise de medfeni mazbût değildir.

Sadberk Hanım Müzesi Kütüphânesi’nde H. 1200/1785-1786 senesinde ta’likle istinsâh ettiği Kefevî Mehmed Efendi’nin Risâle fî Adâbi’l-bahs adlı eseri ile Amasya Bâyezid Kütüphânesi’nde H. 1206/M. 1791-1792 tarihli Şifâ-i Şerîf’i bulunan Seyyid Mehmed Es‘ad Efendi’nin, Üsküdar’daki Selîmiye Cami’nin cümle hutûtunu yazdığını Habib Efendi nakletmektedir. Ancak söz konusu yapının sadece inşâ kitâbesi ve içte bazı kısımlar ta’lik ile yazılmıştır. Sâ’ir yazıların celî sülüs ile muhârrer olduğuna bakılırsa, aklâm-ı sittede de ta’likte olduğu kadar ibrâz-ı mahâret eylediğini söyleyebiliriz. Ancak bu kalemdeki üstâdı hakkında herhangi bir bilgiye ulaşılamamıştır.

 

 

 

İsmail Orman, 13 eylül 2017

Reklamlar