Seyyid Ahmed Rif‘at Efendi

İstanbullu olan Seyyid Ahmed Rif‘at Efendi’nin silsile-i nesebi hakkında bir bilgi bulunmamaktadır. İyi bir eğitimin ardından Mâliyye Nezâreti aklâmından birine hulefâ olup nice zaman hizmetten sonra H. 1285/M. 1868-1869 senesinde hâcegân rütbesiyle Bahriyye Muhâsebeciliği’ne ta’yin edilmiştir. Daha sonra İdâre-i Bahriyye Re’isi olmuşsa da, H. 1290/M. 1873’de siyâsî nedenlerle defterdârlıkla Girid’e gönderilmiştir.

Dört sene o hizmette istihdâm edildikten sonra İzmir Rüsûmât Müdîriyeti’ne nakledilen Seyyid Ahmed Rif‘at Efendi, birkaç sene de burada kaldıktan sonra Eshâm-ı Fevkalade Müdîri olarak İstanbul’a dönmüştür. Bir müddet sonra ilâve olarak Islâhât Komisyonu’na âza olmuşsa da, daha sonra her ikisinden de azille Selânik Defterdârlığı’na gönderilmiştir.

Ancak bu son sürgün sağlığı üzerinde menfî sonuçlar yaratmış, devâ bulamayınca istifâ ederek İstanbul’a dönmüştür. Uygulanan tedâvîye rağmen şifâ bulamayan Seyyid Ahmed Rif‘at Efendi, kısa bir müddet sonra, H. 7 Receb 1312/M. 4 Ocak 1895 tarihinde vefât ederek, Fâtih’te Emîr Buhârî Dergâhı Hazîresi’ne defnedilmiştir.

Tarih ile fazlasıyla alâkadâr olan Seyyid Ahmed Rif‘at Efendi’nin Lugât-ı Târihiyye ve Coğrâfiyye, Nakdü’d-tevârih, Tasvîr-i Ahlâk, Bergüzâr-ı Ahlâk adlı âsârı vardır. Sicill-i Osmânî mü’ellifi, resim yaptığından da bahseder. Günümüze ulaşan eserleri, ta’lik hattının dekayıkına vâkıf erbâb-ı hünerden olduğuna delîl olmakla birlikte hocası hakkında bir ma’lûmâtımız bulunmamaktadır.

 

 

Kaynakça

Sicill-i Osmânî, I, ss. 410; Osmanlı Mü’ellifleri, III, s. 61; DİA, II, ss. 130-131; Osmanlılar Ansiklopedisi, II, s. 157.

 

 

İsmail Orman, 1 mayıs 2018

 

Reklamlar