Parsazâde Abdülbâkî Efendi

Devriye mevâlîsinden iken H. 1091/M. 1680 senesinde vefât eden Parsa Mehmed Sâbir Efendi’nin oğludur. Babasının kadı olarak görev yapmakta olduğu Gelibolu’da doğmuştur. Husûsî mu’allimlerden tahsîl-i ilim ettiği gibi, o sıralarda Gelibolu Muhâfızı olan Bahrî Mehmed Paşa’dan ta’lik meşkederek icâzet almıştır. Daha sonra İstanbul’a giderek medreseye giren Parsazâde Abdülbâkî Efendi, me’zun olduktan sonra bâ-imtihân müderris olmuştur. Senelerce ilim tedrisi ile meşgûl olduktan sonra Şam Mollası olarak ilmiyye kadrosuna geçmiştir. Buradaki müddetini doldurduktan sonra, H. 1146/M. 1733-1734 senesinde İstanbul’a dönmüşse de, kısa bir müddet sonra vefât etmiştir.

Müntesiblerinden olduğu Emîr Buhârî Tekkesi’nde medfûn olan Parsazâde Abdülbâkî Efendi’nin şikeste ve hurde ta’likte zamanın mümtâz sîmâlarından olduğu ve bu aklam ile mütenevvi resâ’il kaleme aldığını kaynaklar bildirmektedir. Ancak bunlardan herhangi bir nüshâya henüz tesâdüf edilememiştir. Sultan Mahmud Hân zamanının “re’isü’l-şikest-nüvisi” olduğu nakledilen birâderi Parsazâde Abdullah Efendi ondan mücâzdır.

 

 

Kaynakça

Devhatü’l-küttâb, s. 24; Tuhfe-i Hattâtîn, s. 671; Sicill-i Osmânî, III, s. 298.

 

İsmail Orman, 1 aralık 2017

Reklamlar