Ahmed Behçet Efendi

Âkif Efendi’nin oğlu olarak İstanbul’da dünyaya gelmiş olan Ahmed Behçet Efendi, fevkalade bir tahsîlin ardından hulefâlıkla Tersâne-i Â’mire Kitâbeti’ne dâhil olmuş ve nice zaman hizmetten sonra kîsedârlığa kadar terfi’ etmiştir. H. 1243/M. 1827-1828 senesinde hâcegânlıkla Tersâne Emâneti’ne getirilmişse de, ba’de’l-azl Mekke-i Mükerreme’deki suyollarının ta’mirine me’mûr edilerek pây-i tahttan uzaklaştırılmıştır.

Bu esnâda Hac vazîfesini de îfâ etmiş olan Ahmed Behçet Efendi, avdetinde, inşâ edilecek istihkâmların binâ emînliği görevi ile bu def‘a Şumnu’ya gönderilmiştir. Buradan döndükten sonra da bu misillü taşra görevlerinde istihdâm edildikten sonra H. 15 Şa’bân 1256/M. 12 Ekim 1840 tarihinde vefât etmiş ve Eyüp’te defnedilmiştir.

Hüsn-i hattın dekayıkına vâkıf küttâbdan olduğu anlaşılan Ahmed Behçet Efendi’nin, Alî Emirî Koleksiyonu’nda bulunan, H. 1218/M. 1803-1804 senesinde nesihle istinsâh ettiği Ervâd-ı Bahâ’iyye adlı eser, mesâ’isinin dışında kalan zamanda kitabetle meşgul olduğuna delâlet etmektedir. Mısır Millî Kütübhânesi’nde de Dîvân-ı Sâbit adlı eseri bulunan hattatın, hüsn-i hattı kimden meşkettiği tesbit edilememiştir.

 

 

Kaynakça

Sicill-i Osmânî, I, s. 294.

 

 

İsmail Orman, 11 nisan 2018