Yesârîzâde İsmâ’il Efendi

Edirne Mahkemesi baş-kâtibi Yesârî Ahmed Efendi’nin oğlu olup H. 1120/M. 1708 senesinde Edirne’de dünyaya gelmiş olan Yesârîzâde İsmâ’il Efendi, küçük kardeşi Yesârîzâde İbrahim Efendi ile birlikte Haffafzâde Hüseyin Efendi’den sülüs ve nesih meşkederek, H. 1139/M. 1726 senesinde icâzet almıştır. Eğitimini tamamladıktan sonra Edirne Mahkemesi Kitâbeti’ne hulefâ olup babasının mâ’iyyetinde çalışmağa başlamıştır.

Babasının vefâtında baş-kâtibliğe terfi etmişse de, hastalığı sebebiyle göreve devamı mümkün olmadığından, H. 1172/M. 1758 senesinde kayd-ı hayat şartıyla ma’lûliyyet ma’aşı bağlanmıştır. Bundan sonra Sultân Selîm Câmi’i kurbünde Taş Odalar’daki hânesinde kitabetle meşgul olmağa başlayan Yesârîzâde İsmâ’il Efendi’nin, bu dönemde 18 mushâf-ı şerîf, 30 kadar En‘âm-ı Şerîf, 200 kadar Delâ’ilü’l-hayrât ve bir hayli risâle kaleme aldığı bilinmektedir.

Hâfız Osman tarzının mümtâz sîmâlarından değerli bir hattat olan Yesârîzâde İsmâ’il Efendi, kazandığı mebâliğ ile ölmeden önce Hac vazîfesini îfâ etmeye niyetlenmiş ve H. 1179/M. 1765 senesindeki sefere iştirâk etmiştir. Ancak vuslata erişemeden, Sînâ’da Cebel-i Tûr yakınlarında iken, “salât-ı asrı ba’de’l-edâ” vefât etmiştir.

Tarihsiz sülüs ve nesih kıt‘ası ile yine tarihsiz bir Kur‘ân-ı Kerîm’i görülmüş olan Yesârîzâde İsmâ’il Efendi’nin H. 1168/M. 1754 senesinde nesihle yazmış olduğu Süleyman Ârif Efendi’nin Mi’râciyye adlı eseri Hâlet Efendi Kütübhânesi’ndedir(nr. 355/12). H. 1158/M. 1745 tarihli du‘a mecmu‘ası da Sakıp Sabancı Müzesi’ndedir(359).

Edirne’de bir hayli hattat yetiştirmiş olan Yesârîzâde İsmâ’il Efendi’nin en ma’rûf tilmizleri Abdullah Râşid Efendi, Edirnevî Seyyid Mehmed bin İbrahim, Edirnevî Hâcezâde Mehmed Efendi, Haffâfzâde Mehmed Efendi, Kadızâde Mustafa Efendi, Kahvecizâde Mehmed Efendi, Mekkîzâde Mahmud Efendi ve Nakkaşzade Seyyid Mehmed Emîn Sa’id Efendi’dir.

Bunların hâricinde Gümülcinevî Seyyid İsmâ’il Efendi, Nu’mân bin Mehmed, Hammâmîzâde İbrahim Efendi, Hazînedâr İbrahim Efendi, Harmânlı Mehmed Efendi, Hasan bin Ya’kûb, Hacızâde Hüseyin Efendi, Keşânî Sâlih Efendi, Sâlih bin Yusuf ve Yağlıkçızâde Mehmed Emîn Paşa da ondan aklâm-ı sitte dersleri almışlardır.

 

 

 

Kaynakça

Tuhfe-i Hattâtîn, s. 118; Hat ü Hattâtân, s. 99; Türk Hattatları, ss. 147, 167; Hat Sanatı Tarihi, s. 75; Edirne Hattatları, s. 314; Alif Art, 19 Şubat 2012, s. 45; Bali Müzayede, 27 Nisan 2013; BOA, C..MF..125/6226.

 

 

İsmail Orman, 2 haziran 2018