Şeyhzâde İbrahim Efendi

Edirne’deki Gâzî Mihâl Cami imâmı Sarı Mehmed Efendi’nin oğlu olarak H. 1111/M. 1699 senesinde orada doğmuş olan Şeyhzâde İbrahim Efendi hıfz-ı Kur‘ân’ı babasından ikmâl etmiştir. Ayrıca hüsn-i hatta hevesle beldesinin meşhur hattatlarından Haffafzâde Hüseyin Efendi’den sülüs ve nesih meşkederek, H. 1126/M. 1714 senesinde onbeş yaşında olduğu halde icâzet almıştır.

Medrese eğitimi almak üzere gitmiş olduğu İstanbul’da, tekemmül için Eğrikapılı Mehmed Râsim Efendi’ye devam etmiş olan Şeyhzâde İbrahim Efendi, ondan da icâzet aldıktan sonra Edirne’ye dönmüş ve Dârü’l-hadis Cami’ne Cum‘a vâ’izi olmuştur. Zamanın nâmlı hâfızlarından olmağla beldesinin şeyhü’l-kur‘ası olmuş ve bu hâl üzere iken H. 1160/M. 1746 senesinde vefât etmiştir. Tuhfe-i Hattâtîn’de ise H. 1169/M. 1765-1766 senesinde vefât etmiş olduğu mukayyeddir.

Bir Kur‘ân-ı Kerîm, üç En‘âm-ı Şerîf ve onüç Delâ‘ilü’l-hayrât yazdığı bilinen Şeyhzâde İbrahim Efendi’nin neşretmiş olduğumuz tarihsiz sülüs ve nesih kıt‘ası, hüsn-i hattaki kudretine delâlet etmektedir. Edirne’de bir hayli hattat yetiştirmiş olup Mehmed bin Hasan, Mehmed bin Mustafa, Seyyid Alî Efendi, Kızânlıklı Ahmed Efendi, Sofî Hüseyin Efendi, Sâlih Efendi, Seyyid Süleyman Efendi, Alî Efendi, Mehmed Efendi, Leblebicizâde Şeyh Mehmed Efendi, İmâmzâde Ahmed Efendi bunlardan bazılarıdır.

 

 

Kaynakça

Tuhfe-i Hattâtîn, ss. 40-41; Sicill-i Osmânî, I, s. 131; Kebecizâde; Edirne Hattatları, s. 315; Türk Hattatları, s. 167; Alif Art, 24 Nisan 2011, s. 16.

 

İsmail Orman, 27 kasım 2016