Şeyhzâde Abdî Efendi

Hâlvetî meşâyihinden Burhâneddîn Berda’î Efendi’nin neslinden Köse Hüseyin Efendi’nin – Devhâtü’l-küttâb’a göre İsma’il – oğlu olarak Dârende’de dünyaya gelen Şeyhzâde Abdî Efendi, babası ile birlikte gittiği İstanbul’daki tahsîli esnâsında Suyolcuzâde Eyyûbî Mustafa Efendi’den sülüs ve nesih meşkederek icâzet almıştır. Tahsîlini ikmâl eyledikten sonra, o aralık matbâh emîni olan babasının delâletiyle Dîvân-ı Hümâyûn Kitâbeti’nin hulefâlarından olmuştur.

Dîvânî yazının inceliklerini öğrendiği kalemden, Amucazâde Hüseyin Paşa’nın dîvân efendiliği ile çerâğ edilen Şeyhzâde Abdî Efendi, hâmîsinin sadârete nasbında mektûbculuk hizmetini de der-uhde eylemiştir. H. 1114 senesi Şa’bân’ında (Ocak-1703) Râmî Mehmed Paşa’nın yerine reisü’l-küttâb nasbolunduysa da, ertesi ay Hüseyin Paşa’nın azli üzerine Limni’ye sürülmüştür.

Ertesi senenin Zi’l-ka’de’sinde affedilen Şeyhzâde Abdî Efendi İstanbul’a döndükten bir müddet sonra baş-muhâsebeci ve ertesi sene de cizye muhâsebecisi oldu. H. 3 Cemâziye’l-âhir 1118/M. 12 Eylül 1706 tarihinde ikinci def‘a baş-muhâsebeci ve H. 1120/M. 1708’de yeniçeri kâtibi olup bu hal ile güzârende-i eyyâm iken, H. 1122/M. 1710 senesinde “ism-i sâmîsi esâmî-i ashâb-ı hayâttan fürû-nihâde ve seccâde-i gabrâya rû-nihâde olmuştur”.

Şeyhzâde”lik nisbesi ceddinden intikal eden Şeyhzâde Abdî Efendi’nin “hüsn-i hatt-ı sülüs ü nesh-i Şeyhâne’de” mümtâz hattatlardan olduğu menkûl ise de, nüshasına tesâdüf edilememiştir. Ayrıca resmî kitâbette kullanılan aklâmda da mahâreti var idi.

 

 

 

Kaynakça

Devhâtü’l-küttâb, s. 23; Tuhfe-i Hattâtîn, s. 271; Meşhur Hattatlar, s. 122.

 

 

İsmail Orman, 13 ocak 2018

Reklamlar