Mehmed Rüşdî Efendi

İstanbullu olup Tophâne’de yaşadığı mahalleye nisbetle hattâtîn meyânında “Fîrûzağalı” nisbesiyle yâd olunan Mehmed Rüşdî Efendi küçük yaşta iken hıfzını ikmâl ile hâfızlar zümresine iltihâk eylemiş, medrese tahsîlinden sonra da Tophâne’deki Tomtom Cami’nin imâmetini elde etmiştir. Hat ü Hattâtân mü‘ellifinin beyânına nazarân H. 1273/M. 1856-1857 senesindeki vefâtına kadar da bu görevde kalmıştır. Bugün mevcut olmayan Beyoğlu Kabristânı’na defnedilmiş olan hattatımız, fazlı ile meşhur olup son zamanlarında Hac vazîfesini de ifâ eylemiş idi.

Hüsn-i hattı evvelâ Ayasofyalı Abdurrahmân Hilmî Efendi’den meşketmiş olan Mehmed Rüşdî Efendi, daha sonra tekemmül için şâkirdlerinden Laz Ömer Vasfî Efendi’ye devam etmiştir. Onun vefâtından sonra da tilmizlerinden Alî Vasfî Efendi’ye bağlanıp nice zaman istifâde ile hüsn-i hatta emsâli nâdir bir hattat hâline gelmiş ve onun vefâtı üzerine, – H. 1255/M. 1839 senesinden sonra – mevcut görevine ilâve olarak Enderûn-ı Hümâyûn Mektebi’nde hüsn-i hat ta’lîmine me’mûr edilmiştir.

Alî Ulvî Efendi’nin H. 1270/M. 1853 senesindeki vefâtından sonra Dârü’l-ma‘ârif Mektebi’nin hüsn-i hat mu‘allimiğini de uhdesine almış olan Mehmed Rüşdî Efendi’nin, her iki mektebde çok sayıda hattat yetiştirmiş olduğu bilinmektedir. Bunlardan oğlu Alî Râsim Efendi, Şekerzâde Ahmed Zihnî Efendi, Seyyid ebû-Bekir Râşid Efendi, Boy-âbâdî Hüseyin Hâmid Efendi, Seyyid Alî Vasfî Efendi, Ahmed Tevfîk Efendi, Kastamonî Ahmed Şevkî Efendi, Ömer Fu’ad Efendi, Hüseyin Vasfî Efendi, Mehmed Vasfî Efendi, Hâfız İsmâ‘il Hakkî Efendi ve Mehmed Şâkir Efendi’nin esâmîsi tesbit edilmiştir.

Neşretmiş olduğumuz celî sülüsle muharrer “Aleyke Avnullah” levhâsından hüsn-i hattın dekayıkına lâyıkıyla vâkıf hattatlardan olduğunu ispât eden Mehmed Rüşdî Efendi’nin H. 1265/M. 1849 ve H. 1276/M. 1854-1855 tarihli Delâ’ilü’l-hayrât’larının görülmüş olması, sâ’ir zamanını müstensihlikle geçirdiğine işaret etmektedir. H. 1266/M. 1850 senesinde istinsâh etmiş olduğu Hâşiye-i Kara Çelebi adlı eser ise Vâhid Paşa Kütüphânesi’ndedir(2064)

 

 

Kaynakça

Son Hattatlar, s. 231; Hat ü Hattâtân, s. 170; Koleksiyon, 19 Nisan 1998, s. 28.

 

İsmail Orman, 13 eylül 2016

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s