Mehmed Hilmî Efendi

Küçük Efendi” nâmıyla ma’rûf Abdülazîz Efendi’nin oğlu olarak 1822 senesinde Ermenâk’da doğmuş olan Mehmed Hilmî Efendi, babasına nisbetle “Küçük Efendizâde” künyesiyle anılmış olup eğitimini tamamladıktan sonra 1838 senesinde İstanbul’a giderek Demirkapı civarındaki Ferhâd Paşa Medresesi’ne dâhil olmuştur. Bu esnâda hüsn-i hatta heves etmiş, sülüs ve nesih dersleri almış olduğu Kazasker Mustafa İzzet Efendi’ye bağlanarak, kendisinden bir hayli istifâde etmiştir.

Eğitimini tamamladıktan sonra kuzât zümresine dâhil olan Mehmed Hilmî Efendi, Siroz, Burgos ve Karaferye’de kadılık yaptıktan sonra 1862’de İstanbul’a dönerek Meşihât Da’iresi’ne girmiş ve nakibü’l-eşrâf olduğu eyyâmda Kazasker Efendi’nin kitâbet hizmetinde bulunmuştur. Hocasının ayrılmasından sonra da uzun müddet bu görevde kaldığı için hattâtîn meyânında “nakîbü’l-eşrâf kâtibi” lâkabıyla iştihâr etmiştir.

İlâve olarak ta’yin edildiği Şehzâde Mekteb-i Rüşdîsi hüsn-i hat mu‘allimliğini 1888 yılındaki emekliliğine değin sürdürmüş olan Mehmed Hilmî Efendi, bilâhare Sütlüce ve Dâvudpaşa mekteb-i rüşdîlerinin sülüs mu’allimliğini de uhdesine almıştı. 1890’da Meclis-i İdâre-i Emvâl-i Eytâm-ı İlmiyye âzalığı ile yeniden resmî görev almış ve ayrıca 1892’de de Bâyezid İnâs Rüşdîsi’ne sülüs mu‘allimliğine ta’yin edilmişti.

Bu esnâda ilmî rütbesi musûlâ-i Süleymâniyye’den Edirne Müderrisliği’ne yükselmiş olan Mehmed Hilmî Efendi, H. 18 Cum‘ade’l-âhire 1318/M. 14 Aralık 1900 tarihinde, ömrü boyunca ikamet etmiş olduğu, Saraçhâne’de Belediye Binası yakınındaki hânesinde vefât etmiştir. Ancak medfeni hakkında bir bilgiye ulaşılamamıştır.

Şehzâde Mekteb-i Rüşdîsi’nin hüsn-i hat mu‘allimi olduğu eyyâmda kendisinden yazı meşketmiş olan İbnülemin’in “uzun boylu, beyaz sakallı, yaşlı, kıyafeti düzgün, kerli-ferli, hâlim, melek-haslet, latîfe-perdâz” bir zât olduğunu naklettiği Mehmed Hilmî Efendi, Kazasker Efendi’nin şâkirdliğine bî-hakkın lâyık değerli bir hattat idi. Her ne kadar evâhir-i hâlinde eski kudretini kaybetmişse de, hâlen Süleymaniye Kütüphânesi’nde bulunan H. 1298/M. 1881 târihli levhâsı(DB no: 387) sülüste mâhir bir hattat olduğuna delîldir. Tesbit edilebilen yegâne öğrencisi ise Hâfız Mehmed Tevfîk Efendi’dir.

 

Mehmed Hilmî Efendi’nin Tüm Eserlerini Görmek İçin Tıklayın

 

 

Kaynakça

Son Hattatlar, s. 244; Türk Hattatları, s. 229; SDOU, III, ss. 190-191; BOA, MF.MKT.69/58.

 

İsmail Orman, 20 eylül 2016

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s