Mahmud Yazıcı

Mustafa Bey’in oğlu olarak H. 1298/M. 1882 senesinde, babasının kaymakam olarak görev yapmakta olduğu Arabgir’de dünyaya gelen Mahmud Yazıcı, ibtidâ’î ve rüşdî tahsîlini gördüğü esnâda beldesinin hattatlarından yazı dersleri almıştır. 15 yaşında olduğu hâlde annesine Hac refîki olup avdetinde Arabgir Tahrîrât Kalemi’nde me’mûriyyete başlamıştır. Hayli müddet hizmetten sonra Vilâyet İdâre Meclisi baş-kâtibi ve ardından nüfûs me’mûru olup ilâveten rüşdî mektebde hüsn-i hat ve Osmanlıca mu’allimliği yapmıştır.

Daha sonra bazı nâhiye müdürlüklerinde bulunan Mahmud Yazıcı, bir aralık Elazığ Mu’allim Mektebi’ne elişleri mu’allimi olmuş, ayrıca talebeye yazı dersleri vermiştir. O esnâda Anadolu’ya geçmiş olan Şeyh Senûsî’nin mürâca’atı üzerine mâ’iyyetine verilmiş, onunla birlikte gittiği İstanbul’da bir yazıhâne açarak, yazı işleri ile meşgul olmağa başlamıştır. Ancak harf inkılâbı ile işsiz kalınca Arabgir’e dönerek, yeni açılan orta mektebin resim mu’allimi olmuştur. Sağlık sorunları nedeniyle 23 Ocak 1944’de emekliye ayrılmış ve 2 Şubat’ta vefât etmiştir.

Mürekkebinden kalemine kadar her türlü madde ve malzemesini kendisi hazırlayan Mahmud Yazıcı’nın müte’addid Kur‘ân-ı Kerîm ve birçok levha yazmış olduğu menkuldür. Koleksiyonlarda sülüs ve ta’lik yazılarına tesâdüf edilmekle beraber, mushâf-ı şerîfi görülememiştir.

 

 

 

Kaynakça

Son Hattatlar.

 

 

İsmail Orman, 26 mayıs 2018

Reklamlar