Kurşuncuzâde Ahmed Efendi

Eyüplü olan Kurşuncuzâde Ahmed Efendi, hem-şehrîsi Suyolcuzâde Eyyûbî Mustafa Efendi’den sülüs ve nesih meşkederek icâzet almıştır. Mâ’işetini müstensihlikten sağlayan erbâb-ı hattan iken H. 1120/M. 1708-1709 yılında “kevkeb-i ömrü ufk-ı kabre nüzûl” eylemişse de, medfeni ma’lûm değildir. Müstakîmzâde’nin ifâdesine nazarân “rûy-i dîl sâhibi, halûk u sadûk, gök kubbenin altında âdil-i nâ-yâb, sît-i şöhreti âsumâna peyveste bir vücûd-ı âlî-cenâb” idi.

Aklâm-ı sittede mâhir bir hattat olan Kurşuncuzâde Ahmed Efendi, hüsn-i hatta hocasının yolundan ilerlemiş ve değerli bir mukallidi olmuştur. Hatta hocasının vefâtı nedeniyle yarım kalan Kur‘ân-ı Kerîm’i üçer satır sülüs ve mâ’adâsını nesih ile tamamlayarak, hocasının rûhu için Eyyüb Sultan Cami’ne vakfeylemiştir. Ancak bu eser günümüze ulaşmamıştır.

 

 

Kaynakça

Devhatü’l-küttâb, s. 12; Tuhfe-i Hattâtîn, s. 99; Hat ü Hattâtân, s. 98; Türk Hattatları, s. 120; İSTA, I, s. 358; Meşhur Hattatlar, s. 130.

 

 

İsmail Orman, 13 nisan 2018