İmâmzâde Ahmed Efendi

Edirne’deki Kıyık Cami’nin imâmının oğlu olduğundan “İmâmzâde” künyesiyle tanınan Ahmed Efendi H. 1128/M. 1715 senesinde orada doğmuştur. İyi bir tahsîlin ardından medreseyi ikmâl edip beldesinde tedrîs-i ilimle meşgul olmağa başlamış, bu esnâda eldesinin meşhur hattatlarından Şeyhü’l-kur‘a Şeyhzâde İbrahim Efendi’den aklâm-ı sitte dersleri alarak, H. 1158/M. 1744-1745 senesinde otuz yaşında iken icâzet almıştır.

Uzun müddet tedrîs-i ilimle meşgul olduktan sonra H. 1190/M. 1776 senesinde Selanik Mollası olarak devriye mevâlîsi zümresine dâhil olan İmâmzâde Ahmed Efendi, daha başka mevleviyyetlerde de bulunduktan sonra, bir nedenle gittiği İstanbul’da H. 1197/M. 1783 senesinde vefât etmiş ve Haydarpaşa’da defnedilmiştir.

Neşretmiş olduğumuz H. 1190/M. 1776 tarihli sülüs ve nesih hadis kıt‘asından, hüsn-i hattın dekayıkına vâkıf hattâtînden olduğunu anladığımız İmâmzâde Ahmed Efendi’nin, H. 1195/M. 1781 senesinde hutut-ı mütenevvi‘a ile yazdığı meşk murakka‘ı da Kütahya’daki Vâhid Paşa Kütüphânesi’nde bulunmaktadır.

 

 

Kaynakça

Tuhfe-i Hattâtîn, s. 108; Sicill-i Osmânî, I, s. 268; Edirne Hattatları, s. 605; Nika Müzayede, 8 Mayıs 2011, s. 244.

 

İsmail Orman, 26 kasım 2016

Reklamlar