Derviş Mustafa Efendi

Mevlânâ Celâleddîn Rûmî’nin neslinden ve Dîvân-ı Hümâyûn küttâbından Yahyâ Çelebi’nin oğlu olarak H. 1166/M. 1755 senesinde İstanbul’da dünyaya gelmiştir. Genç yaşından itibâren sergilediği sâlih ve müttekî halleri nedeniyle babası tarafından “Koca Derviş’im!” diye hitâb edildiğinden, âşinaları arasında “Derviş Mustafa Efendi” ismiyle yâd olunmuştur.

Tahsîlini ikmâl eyledikten sonra babasının delâletiyle Bâb-ı Âlî aklâmından birine hulefâ olarak girmiş olan Derviş Mustafa Efendi, nice zaman hizmetten sonra hâcegândan olarak beylikci kîsedârlığına kadar yükselmiş ve bu mesnedden teka’üde sevkedilmiştir. H. 1242/M. 1826 senesinde müteka’iden vefât etmiş ve Topkapı civârına defnedilmişse de, mezarı mevcut değildir.

Şekerzâde Seyyid Mehmed Efendi’nin tilmizlerinden Arapzâde Ahmed Efendi’den meşketmiş olduğu sülüs ve nesihte mâhir bir hattat olduğu, Nûr-ı Osmaniyye Kütübhânesi’nde bulunan Birgivî Mehmed Efendi’nin Vasiyyet-nâme adlı eserinden nüm-âyândır. Bir sülüs yazısını da İbnülemin müşâhede etmiştir. Dîvânîde de zamanının mümtâz sîmâlarından biri olduğu nakledilen Derviş Mustafa Efendi’nin ta’lik hattatları miyânında tanıtmış olduğumuz oğlu Abdünnâfi Efendi’ye de meşk vermiş olduğu bilinmektedir.

 

 

Kaynakça

Kebecizâde; Son Hattatlar.

 

 

İsmail Orman, 8 mayıs 2018