Ahmed Senâyî Efendi

Kütahyalı olan Ahmed Senâyî Efendi‘nin silsile-i nesebi hakkına bir bilgi yoktur. Sıbyân mektebini memleketinde ikmâl eyledikten sonra medrese eğitimi almak için gittiği İstanbul’da Daltaban Mustafa Paşa’nın himâyesine girmiş, hüsn-i hizmeti ile takdirini kazanınca, kızı ile evlenerek ona dâmad dahi olmuştur. Medreseden me’zun olduktan sonra bâ-imtihân müderris olarak, İstanbul’daki muhtelif medreselerde dînî ilimler tedrîsi ile meşgûl olmuştur. Müddetini doldurduktan sonra ilmiye kadrosuna geçerek, Mısır ve Kudüs kadılıklarında bulunmuş, Medîne-i Münevvere Kadısı  iken H. 1144/M. 1732-1733 senesinde orada vefât etmiştir.

Döneminin önemli şâ’irlerinden biri olan Ahmed Senâyî Efendi‘nin, İstanbul’daki tahsîli esnâsında hüsn-i hatta heves ederek Hâfız Osman’dan yazı meşketmeğe başladığı, ancak hocasının vefâtı üzerine Hocazâde Mehmed Enverî Efendi’ye devam ederek icâzetini ondan aldığı bilinmektedir. Kırktan ziyâde mushâf-ı şerîf ile sayısız evrâd ve kıt’a kaleme almış olduğu kaynaklarda mukayyed ise de, herhangi bir nüshâsına tesâdüf edilememiştir.

 

Kaynakça

Devhatü’l-küttâb, s. 29; Tuhfe-i Hattâtîn, s. 102; Sicill-i Osmânî, II, s. 65; IV, s 413; Türk Hattatları, s. 138; Meşhur Hattatlar, s. 122.

 

 

 

İsmail orman, 10 mayıs 2017

Reklamlar